พระนารายณ์ทรงปืน เป็นพระพิมพ์ที่เซียนพระเครื่องรุ่นเก่าได้เรียกพิมพ์พระลักษณะดังกล่าวมาช้านาน เเต่เเท้จริงเเล้วพระพิมพ์ลักษณะดังกล่าว สร้างตามคติศาสนาพุทธนิกายตันตระยานหรือวัชรยาน ที่เริ่มแผ่เข้ามาในดินแดนประเทศไทยผ่านวัฒนธรรมเขมร

พระพิมพ์นารายณ์ทรงปืน ที่ขุดพบที่เมืองสุโขทัย องค์ในรูป องค์ประธานเป็นพระพุทธรูปนาคปรก สันนิฐานว่ารูปแบบน่าจะจำลองมาจากพระชัยพุทธมหานาถ ศิลปะเขมรแบบบายน โดยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 เป็นผู้สร้าง ตามจารึกปราสาทพระขรรค์ ในโศลกบทที่ 114 – 120 กล่าวว่า … พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 (พ.ศ.1724 - 1762) ทรงสร้างพระชัยพุทธมหานาถ ส่งไปประดิษฐานที่วิหารใน 23 ตำบล คือ ศรีชยราชธานี ศรีชยันตครี ศรีชัสิงหวดี ศรีชยวีรวดี ละโว้ทยปุระ สุวรรณปุระ ศัมพูกปัฏฏนะ ชยราชบุรี ศรีชยสิงหบุรี ศรีชยวัชรบุรี ศรีชยสตัมภบุรี ศรีชยราชคีรี ศรีชยวีรบุรี ศรีชยวัชรตี ศรีชยกีรติบุรี ศรีชยเกษมบุรี ศรีวิชยาทิบุรี ศรีชยสิงหคราม มัธยมครามกะ สมเรนทรครามะ ศรีชยบุรี วีหาโรตตรกะ ปูราวาส …

ทั้งนี้ทั้งนั้นในจารึกยังไม่ได้ระบุว่าพระชัยพุทธมหานาถมีหน้าเป็นอย่างไร เเต่นักโบราณคดีเเละนักประวัติศาสตร์ศิลปะเชื่อว่าเป็นพระพุทธรูปปางนาคปรก องค์ใหญ่ที่ประดิษฐานอยู่ตามที่ต่างๆ หลายเเห่งสอดคล้องกับชื่อเมืองในจารึก ส่วนสองค์ที่ยืนด้านข้างองค์ประธาน คือ พระอวโลกิเตศวร(ขวามือองค์ประธาน) เเละพระนางปรัชญาปรมิตา(ซ้ายมือองค์ประธาน)

เตาทุเรียง จังหวัดสุโขทัย มีการสร้างเเละใช้งานสืบเนื่องมายาวนาน ข้อมูลการขุดค้นของกรมศิลปากร มีพบมากกว่า 50 เตา เเละจากการนำถ่านที่ได้จากการขุดค้นไปตรวจด้วยวิธีวิทยาศาสตร์พบว่า เตาทุเรียงเริ่มก่อกำเนิดขึ้นในช่วงระยะ พ.ศ.1893-1943 หรือราวสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไท) – พระมหาธรรมราชาที่ 2 และต่อมาในพ.ศ.1953-2123 ได้มีพัฒนาการสืบมา จนสามารถตั้งมั่นขึ้นเป็นอุตสาหกรรมส่งออกได้ โดยในระยะนี้เป็นช่วงสมัยของพระมหาธรรมราชาที่ 3 (ไสลือไท) สืบมาถึง สมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 แห่งกรุงศรีอยุธยา ดังนั้นอายุการสร้างพระพิมพ์องค์นี้ถึงเเม้จะได้รับอิทธิพลจากศิลปะเขมรแบบบายนจึงสามารถระบุอายุได้กว้างๆ ตามอายุของการใช้งานเตาทุเรียง คือในช่วงต้นยุคสุโขทัย-ยุคอยุธยากลาง

องค์นี้สวยคลาสสิคครับ ด้านหลังมีรอยลายมือกดพิมพ์ เเละรอยนิ้วมือปรากฎโดยทั่วองค์ครับ

+++รับประกันพระเเท้สากลครับ+++

686-2-299xx-x